Cyberhortus // biography.log

Праз некаторы час узнікла наступная праблема: бясконца граць каверы стала нецікава. Хацелася ствараць уласны матэрыял.

Так з’явіўся яшчэ адзін гурт — гэтым разам ужо арыентаваны на аўтарскую музыку.

Але потым адбыўся самы вялікі environment change: пераезд з Мінска ў Гданьск.

У новай краіне музычны праект давялося фактычна збіраць з нуля. Знаёмых амаль не было, польскай мовы Dzianis тады не ведаў, а пошук музыкантаў аказаўся значна складанейшым, чым раней.

Пры гэтым паступова высветлілася, што паўнавартасны гурт яму тэхнічна ўжо не вельмі патрэбны.

Гітары — можна запісаць самому.
Бас — таксама.
Барабаны — таксама.
Аранжыроўка, гук, запіс, рэдагаванне, звядзенне — усё гэта можна было зрабіць самастойна.

Заставалася адна адсутная dependency:

female_vocal = null

Менавіта з вакалам узнік галоўны тупік. Многія знойдзеныя вакалісткі аддавалі перавагу кавер-праектам або выступам на мерапрыемствах, дзе музыка адразу магла прыносіць грошы. Новы аўтарскі праект без аўдыторыі і без ужо выпушчанага матэрыялу выглядаў значна менш пераканаўча.

Гэта быў класічны deadlock: каб знайсці вакалістку, пажадана мець гатовыя рэлізы; каб скончыць рэлізы, патрэбна вакалістка.

Так прайшло каля трох гадоў.

Да таго часу Dzianis ужо пераехаў у Гдыню і паступова ператварыў хатнюю прастору ў паўнавартасную студыю: барабанная ўстаноўка, гітарныя ўзмацняльнікі, некалькі гітар, бас, мікрафоны, абсталяванне для запісу і ўсё неабходнае, каб вытворчы цыкл музыкі амаль цалкам знаходзіўся ў адным месцы.

А потым змянілася тэхналогія.

Увесну 2025 года з’явілася Suno v4.5, якая прыкметна палепшыла якасць і выразнасць сінтэзаванага вакалу. Для Cyberhortus гэта аказалася не заменай музыкантаў, а рашэннем канкрэтнай праблемы, якая некалькі гадоў блакавала ўвесь праект.

missing_dependency resolved

Упершыню штучны вакал гучаў дастаткова пераканаўча, каб успрымаць яго не як часовую заглушку, а як інструмент вытворчасці.

І ў гэты момант Dzianis вырашыў больш не чакаць ідэальных умоў.

Быў знойдзены музычны дыстрыб’ютар і ўсталяваны жорсткі deadline:

да канца 2025 года першы трэк Cyberhortus павінен быць апублікаваны.

На дыску да таго часу ўжо ляжала мноства няскончаных праектаў. Некаторыя кампазіцыі існавалі гадамі. Адзін з трэкаў дайшоў прыкладна да 30 розных версій — выдатны прыклад таго, як бясконцая ітэрацыя без даты рэлізу лёгка ператвараецца ў асобны від пракрастынацыі.

Deadline змяніў workflow.

Замест бясконцага:

idea → rewrite → rewrite → rewrite → someday

з’явіўся pipeline:

idea → arrangement → recording → edit → mix → master → release

І 26 снежня 2025 года гэты pipeline ўпершыню паспяхова завяршыўся.

Выйшаў дэбютны сінгл I Don't Know Who Turned on the Light — першы афіцыйны рэліз Cyberhortus.
Слухаць на Spotify

Пасля яго выйшлі яшчэ тры кампазіцыі. Разам яны сфарміравалі першы EP праекта — Checklist: чатыры трэкі, якія нарэшце ператварылі гады няскончаных DAW-праектаў у сапраўдную дыскаграфію.

unfinished_projects > released_music

Хоць песні з Checklist трапілі нават у эфір незалежнага бразільскага радыё, шырокай увагі слухачоў EP пакуль не атрымаў. У пэўным сэнсе Cyberhortus усё яшчэ існуе значна ніжэй за ўзровень шуму глабальных алгарытмаў рэкамендацый.

Але рэліз вырашыў іншую, куды больш важную праблему.

Пасля з’яўлення сапраўднага апублікаванага матэрыялу даволі хутка знайшлася жывая вакалістка — Надзея Кошкіна.

З ёй Cyberhortus запісаў наступны сінгл — Artificial.

Так падзеі атрымалі амаль іранічнае развіццё: тэхналогія, якую часта абвінавачваюць у выцясненні музыкантаў, у выпадку Cyberhortus фактычна дапамагла знайсці жывога музыканта.

Аднак праз асабістыя абставіны і занятасць працягнуць рэгулярны сумесны запіс пакуль не атрымалася.

Асобная частка гісторыі Cyberhortus звязана з AI.

Назва праекта, візуальная мова, тэксты і агульная эстэтыка наўмысна круцяцца вакол штучнага інтэлекту, тэхналогій, машын, лічбавага асяроддзя і адносін чалавека са створанымі ім сістэмамі. Праз гэта праект перыядычна атрымлівае аўтаматычны ярлык «AI music» і адпаведны хейт.

На практыцы Cyberhortus уладкаваны значна менш аўтаматызавана.

AI не прыдумвае за Dzianis гітарныя партыі.
Не запісвае бас.
Не грае на барабанах.
Не будуе аранжыроўкі.
Не прымае рашэнняў пра структуру кампазіцыі.
Не робіць фінальны мікс.

На раннім этапе праекта AI выкарыстоўваўся найперш як вакальны інструмент, які закрываў адзіную частку музычнага production stack, якую Dzianis не мог выканаць самастойна.

У Artificial вакал ужо цалкам чалавечы — яго запісала Надзея Кошкіна. AI прымяняўся там толькі як тэхнічны інструмент апрацоўкі: для ачысткі запісу ад шуму і адбіццяў памяшкання, паколькі зыходны вакал быў запісаны ў далёка не ідэальных акустычных умовах.

Акрамя таго, AI выкарыстоўваецца як памочнік на этапе мастэрынгу.

І гэта добра адпавядае самой ідэі Cyberhortus.

Dzianis прыйшоў у музыку са свету IT і ставіцца да тэхналогій не як да чагосьці знешняга або забароненага, а як да інструментарыю. Калі з’яўляецца тэхналогія, якая дазваляе вырашыць праблему, паскорыць працэс або паспрабаваць тое, чаго раней зрабіць было нельга, — яе цікава адкрыць, разабраць і пратэставаць.

new_tool detected → experiment()

Пры гэтым вытворчы цыкл Cyberhortus застаецца гранічна асабістым. Шлях ад першага рыфа ці ідэі да аранжыроўкі, запісу інструментаў і фінальнага мікса Dzianis праходзіць самастойна.

Проста ў пэўны момант высветлілася, што для таго, каб сапраўды выпускаць музыку, недастаткова ўмець граць на інструментах.

Давялося навучыцца запісваць.
Потым рэдагаваць.
Потым зводзіць.
Потым разбірацца ў гуку.
Потым у рэлізах і дыстрыбуцыі.
Потым — у візуальным баку праекта.

І працягваць вучыцца далей.

Таму Cyberhortus — гэта не столькі гісторыя пра выкарыстанне AI ў музыцы, колькі гісторыя пра спробу прыбраць усе прычыны, праз якія музыка не выходзіць.

Няма гурта? Запішы інструменты сам.
Няма студыі? Пабудуй сваю.
Няма вакаліста? Знайдзі часовае тэхналагічнае рашэнне.
Няма досведу звядзення? Навучыся.
Трэк існуе ў трыццаці версіях? Усталюй deadline і выпусці адну.

while (track.isUnreleased) { finish(track); }

Сёння Cyberhortus працягвае працаваць над некалькімі новымі кампазіцыямі і ўсё яшчэ знаходзіцца ў стане творчага пошуку.

Стыль яшчэ не скампіляваны канчаткова.
Межы праекта наўмысна застаюцца адкрытымі.
Эксперымент працягваецца.

Наступны альбом пакажа, якой будзе наступная версія.

Cyberhortus // human signal. mechanical noise.
status: running_